"Anong sayang!" ay ang galit na sigaw na dulot ng pabaya at hindi kailangang pagsasayang ng mga kalakal, pera, at likas na yaman. Ito ay isang makatwirang sigaw, sapagkat ang pagsasayang, ayon sa kahulugan, ay isang "boluntaryong pagkawala," at ang kaisipan sa likod ng pilosopiyang "itapon na lang" ay mapanira. Bagaman, kahit papaano, ang pagsasayang ng mga mahahalagang yaman na ito ay tumitigil bago pa man ang kawalang-hanggan. May isa pang pagsasayang, ang pinakamalaking pagsasayang sa buong mundo, isang pagsasayang na umaabot hanggang sa kawalang-hanggan: Ito ay ang pagsasayang ng isang kaluluwa! Ngayon, kung kailanman ay may dahilan para sa matuwid na galit, hayaan itong maging para sa mapanirang pagkawala ng maraming kaluluwa!
"Ang pinakawalang silbing bagay sa buong sansinukob ng Diyos ay ang sinumang makasalanan ay mapahamak" (Talmage).
Mapahamak! nang ibinigay ng Diyos ang Kaniyang bugtong na Anak upang ibuhos ang Kaniyang dugo upang maligtas ang mundo? Ngunit ang mga kaluluwa ay nalalagas sa nakakabiglang bilang. Anong sayang, na ang kamatayan sa pagpapakamatay ay kumukuha ng isang milyong kaluluwa taun-taon, sa buong mundo Anong sayang na dahil sa epidemiyang ito, hindi iilan ang mga magulang na nawalan ng kanilang mga anak! Ayon sa NPR News, ang pagpapakamatay ang pangalawang nangungunang sanhi ng kamatayan sa mga kabataan, edad sampu hanggang dalawampu't apat. Anong sayang ng mga kaluluwang nararapat sa Diyos!
Pagkatapos ay naroon ang trahedya ng mga hindi pa ipinapanganak, na kinukuha at itinatapon kasama ng mga papel na tasa at plato. Anong sayang! (Salamat nawa, ang kanilang mga kaluluwa ay nasa paraiso kasama si Jesus!) Ngunit oh, nawa'y umangat ang sigaw ng paghihiganti bilang protesta laban sa pagkawasak at pagsasamantala sa ating mga bata at kabataan ng isang makataong lipunan na determinado na hamunin ang mga batas ng Diyos!
Bisitahin ang mga ospital at mga tahanan ng matatanda. Isaalang-alang ang mga nanghihina na kalagayan ng mga matatanda, na nagsayang ng isang buhay ng kalusugan at sigla sa makasariling mga hangarin, at ngayon, nalulupig ng kahinaan at karamdaman, ay bumagsak sa isang estado ng pagkabaliw o pagkakalma, na nagpapahirap sa pagsisisi. Anong sayang, hindi lamang naagnas ang Diyos ng isang buhay ng paglilingkod, kundi pati na rin ng maraming kaluluwa na nais Niyang makasama magpakailanman! At anong sayang na nakawan ang mundo ng mga maka-Diyos na halimbawa ng kapanahunan at karunungan na tanging edad lamang ang makapagbibigay. Nakakalungkot kapag ang mga matatandang lalaki at babae ay tinatakpan ang kagandahan ng kulay-abo na buhok, nagpapaligaya sa mga makamundong kasiyahan, at nagsasagawa ng kahihiyan na pag-uugali, lahat sa desperadong pagtatangka na manatiling bata magpakailanman. Ito rin ay isang pagsasayang!
Susunod, isaalang-alang ang mga matalino sa mundo. Nabigatan sa mga teorya ng ebolusyon at mga hangal na tanong, sila ay "palaging natututo, ngunit hindi kailanman nakakamit ang kaalaman ng katotohanan." Ang mga bagay na "ibinunyag sa mga sanggol," ay itinago mula sa mga "matalino at maingat" na iskolar na ito. Kaya, saan nanggaling ang tao? Malalaman ng mga siyentipiko agad, kung susundin lamang nila ang sumusunod na paalala na minsang ibinigay sa mga espiritwal na bulag: Sa halip na itanong ng tao kung saan siya nanggaling, dapat niyang itanong kung saan siya patungo. Ang isang pangitain ng kanyang mabilis na paglapit sa Luklukan ng Paghuhukom ni Cristo at ng kanyang pagharap sa Siya na lumikha ng lahat ng bagay, ay agad sasagot sa kanyang tanong kung saan siya nanggaling, at marami pang ibang tanong! Maging panatag kayo, mga matalino sa mundo na tumatanggi sa liwanag ng Diyos, na kayo rin ay mananagot sa inyong nasayang na buhay at mga nasayang na kaluluwa.
Hindi rin maganda ang mga walang laman na propesor ng relihiyon. Sila ang mga tumatawag ng "Panginoon, Panginoon," na iniisip na sila ay patungo sa langit, ngunit hindi nila ginagawa ang kalooban ng Ama. Hindi sila "nanginginig sa Kaniyang Salita." Hindi nila Siya minamahal nang buong puso. Walang puso at init sa kanilang karanasan. Hindi sila karapat-dapat sa langit, dahil ang langit ay isang lugar ng espiritwal na kasidhian. Sa huli, ang mga dahan-dahang naglalakad kasama ang nominal na Kristiyanismo ay maririnig si Cristo na nagsabi sa kanila, "Hindi ko kayo kilala: lumayo kayo sa akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan." Anong sayang ng mga panalangin na ipinanalangin at mga himno na inawit! Higit pa rito, anong hindi masukat na pagsasayang ng mga kaluluwa!
Sa huli, paano balak makatakas ng sigaw na ito ang mga modernong mangangaral? Pinapatakbo ng makasariling ambisyon, sinasayang nila ang walang hanggang Salita sa pamamagitan ng pangangaral ng ibang ebanghelyo–isang walang kapangyarihang ebanghelyo na nagpapabaya sa kasalanan, nagpapalubag-loob–ginagawang kalakal ang mga kaluluwa at nililinlang ang karamihan. (Lahat ito, habang dumadaloy ang pera.) Kapighatian sa mga mangangaral na ito at kapighatian sa mga nagtitiwala sa kanila! Ang parusa ng "walang hanggang pagkawasak mula sa harapan ng Panginoon" ay naghihintay sa kanila. Anong sayang!
Mahal na mambabasa, ito ba ang galit na sigaw ng iyong kasalukuyang pag-iral? Pinayagan mo bang masayang ang iyong kaluluwa at buhay sa makasalanan at makasariling mga hangarin? Tingnan mo, mayroong isang "bukás na bukal… para sa kasalanan at karumihan." May kapatawaran at kaligtasan sa pamamagitan ng dugo ni Jesus. May perpektong plano ng kaligtasan "upang pagalingin ang mga pusong wasak, upang bigyan ng kagandahan kapalit ng abo, kagalakan kapalit ng pagluluksa, papuri kapalit ng espiritu ng kalungkutan." Maaari kang maligtas nang lubusan! Ang sigaw na, "Anong sayang!" ay maaaring maging isang masiglang sigaw, "Anong kaligtasan!" O, nawa'y ngayong sandali, ang buong mundo–bawat lalaki, babae, at bata–ay tumawag sa Kaniya, na nagsabi, "Tumingin kayo sa akin, at kayo'y maliligtas, lahat ng dulo ng lupa: sapagkat ako ang Diyos, at walang iba pa" (Isaias 45:22).
